REKLAMA

W praktyce opinia o dziecku jest najczęściej sporządzana na prośbę rodzica. Potrzeba jej wydania może pojawić się wtedy, gdy rodzic składa wniosek do poradni psychologiczno-pedagogicznej, chce pogłębić diagnozę dziecka, uzyskać opinię specjalistyczną albo potrzebuje dokumentu przedstawiającego funkcjonowanie dziecka w przedszkolu. Zdarza się również, że o takie informacje zwraca się sama poradnia za pośrednictwem dyrektora placówki. Rozporządzenie w sprawie orzeczeń i opinii wydawanych przez zespoły orzekające przewiduje możliwość dołączenia do wniosku informacji o funkcjonowaniu dziecka przekazywanych przez przedszkole, szkołę lub placówkę.
Warto przy tym pamiętać, że wydawanie opinii o dziecku powinno być osadzone w zasadach współpracy z rodzicami i obowiązkach nauczycieli wynikających ze statutu przedszkola. Prawo oświatowe wymaga, aby statut określał m.in. sposób współdziałania z rodzicami oraz zakres zadań nauczycieli związanych z opieką, wychowaniem i wspieraniem rozwoju dziecka. To właśnie w statucie warto doprecyzować, kto przygotowuje opinię, w jakiej formie, na czyj wniosek i w jakim terminie.
Opinia o dziecku do poradni psychologiczno-pedagogicznej – co powinna zawierać
To najważniejsze pytanie z punktu widzenia rodziców i nauczycieli. Choć przepisy nie tworzą jednego obowiązkowego formularza, dobra opinia o dziecku do poradni powinna zawierać te informacje, które rzeczywiście pomagają specjalistom zrozumieć sposób funkcjonowania dziecka w przedszkolu.
W praktyce warto, aby dokument obejmował:
Taki układ sprawia, że opinia o dziecku do PPP nie jest zbiorem ogólnych ocen, lecz uporządkowanym materiałem opartym na faktach i obserwacjach. To szczególnie ważne wtedy, gdy poradnia potrzebuje informacji nie tylko o trudnościach, ale również o zasobach dziecka i o tym, jakie wsparcie było już wdrażane w przedszkolu.
Z tego artykułu dowiesz się m.in.:
Jak napisać opinię o dziecku do poradni
Dobrze przygotowana opinia powinna być rzeczowa, konkretna i pozbawiona ocen wartościujących. Nauczyciel nie powinien ograniczać się do stwierdzeń typu „dziecko jest grzeczne”, „ma trudności” albo „słabo funkcjonuje w grupie”. Zdecydowanie lepiej opisywać obserwowalne zachowania, reakcje i sytuacje, które pozwalają zrozumieć codzienne funkcjonowanie dziecka.
Jeżeli nauczyciel pisze, że dziecko ma trudności w relacjach społecznych, warto od razu doprecyzować, na czym one polegają. Jeśli wskazuje, że dziecko ma trudności komunikacyjne, dobrze pokazać, jak przejawiają się one podczas zabawy, wykonywania poleceń czy kontaktu z dorosłymi. Dzięki temu opinia o dziecku do poradni psychologiczno-pedagogicznej zyskuje realną wartość diagnostyczną.
Ważne jest także zachowanie proporcji. Dokument nie powinien być ani wyłącznie listą problemów, ani laurkowym opisem mocnych stron. Dobra opinia pokazuje pełny obraz dziecka: jego możliwości, zasoby, postępy i obszary wymagające dalszego wsparcia.
Obserwacja pedagogiczna jako podstawa opinii
Opinia o dziecku do poradni powinna wynikać z dokumentowanej obserwacji pedagogicznej, a nie z jednorazowego wrażenia nauczyciela. To właśnie obserwacja prowadzona w toku codziennej pracy daje podstawę do rzetelnego opisu rozwoju dziecka, jego zachowania, kontaktów społecznych i sposobu uczenia się.
Rozporządzenie w sprawie zasad organizacji i udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej pokazuje, że rozpoznawanie indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych dziecka oraz jego możliwości psychofizycznych należy do podstawowych zadań nauczycieli i specjalistów. Oznacza to, że opinia o dziecku do poradni powinna być naturalnym rozwinięciem wcześniej prowadzonych obserwacji, a nie tworzonym od podstaw dokumentem pozbawionym oparcia w dokumentacji.
W praktyce warto, aby nauczyciel przy sporządzaniu opinii sięgnął do arkuszy obserwacji, notatek z pracy z dzieckiem, informacji od specjalistów oraz zapisów dotyczących udzielanej pomocy psychologiczno-pedagogicznej. To pozwala zachować spójność między codzienną pracą przedszkola a treścią wystawianego dokumentu.
Opinia o dziecku do poradni a statut przedszkola
Choć przepisy nie narzucają jednego wzoru opinii, warto zadbać o to, aby tryb jej wydawania był opisany w statucie przedszkola. Prawo oświatowe wymaga, aby statut określał m.in. zasady współpracy z rodzicami oraz zadania nauczycieli związane z wychowaniem, nauczaniem i opieką. To dobra podstawa do tego, aby wewnętrznie uporządkować sposób przygotowywania opinii o dziecku.
W praktyce statut lub procedura wewnętrzna mogą wskazywać:
Takie rozwiązanie ułatwia pracę nauczycielom, porządkuje współpracę z rodzicami i zmniejsza ryzyko sporów dotyczących zakresu przekazywanych informacji.
Opinia do poradni, do sądu i do diagnozy – to nie zawsze ten sam dokument
Dokument przygotowany dla PPP powinien przede wszystkim wspierać proces diagnozy i opisywać funkcjonowanie dziecka w przedszkolu w sposób użyteczny dla specjalistów.
Inaczej może wyglądać opinia przygotowywana na potrzeby sądu lub innej instytucji. Dlatego nie zawsze wystarczy jeden uniwersalny formularz. Warto, aby przedszkole miało co najmniej kilka uporządkowanych wzorów lub szablonów - np. osobny wzór opinii o dziecku do poradni i osobny wzór opinii do diagnozy lub innego postępowania. To ułatwia przygotowanie dokumentu dopasowanego do celu, w jakim ma zostać użyty.

w latach 1995-2007 dyrektor Wydziału Wychowania i Kształcenia Specjalnego Kuratorium Oświaty w Warszawie, specjalista prawa oświatowego
REKLAMA
REKLAMA
Wiedza i Praktyka Sp. z o.o.
ul. Łotewska 9a
03-918 Warszawa