Zgodnie z art. 229 § 2 Kodeksu pracy, pracownik, którego niezdolność do pracy z powodu choroby trwała dłużej niż 30 dni, podlega kontrolnym badaniom lekarskim w celu ustalenia zdolności do wykonywania pracy na dotychczasowym stanowisku.

Zakres danych, jakie powinny znaleźć się w skierowaniu, określa § 4 rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 30 maja 1996 r. w sprawie przeprowadzania badań lekarskich pracowników, zakresu profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych do celów przewidzianych w Kodeksie pracy. Dokument powinien zawierać:

1. określenie rodzaju badania profilaktycznego (w tym przypadku – badanie kontrolne),
2. wskazanie stanowiska pracy (w przypadku pracownika – stanowiska, na którym jest zatrudniony),
3. opis warunków pracy, uwzględniający:

• występowanie czynników niebezpiecznych,
• czynników szkodliwych dla zdrowia,
• czynników uciążliwych,
• innych czynników wynikających ze sposobu wykonywania pracy,
  wraz z podaniem wielkości narażenia oraz aktualnych wyników badań i pomiarów (jeżeli są wymagane).

Specyfika pracy psychologa w przedszkolu powoduje, że w skierowaniu zazwyczaj nie wpisuje się klasycznych czynników niebezpiecznych (np. związanych z obsługą maszyn), lecz przede wszystkim czynniki uciążliwe, psychofizyczne oraz biologiczne.

1. Czynniki psychofizyczne i organizacyjne

• stałe obciążenie psychiczne,
• wysoki poziom odpowiedzialności,
• kontakt z dziećmi z trudnościami rozwojowymi i emocjonalnymi,
• praca wymagająca stałej koncentracji.

2. Hałas

• hałas o charakterze zmiennym, typowy dla sal przedszkolnych.

3. Obciążenie narządu głosu

• intensywne posługiwanie się głosem podczas pracy z dziećmi.

4. Praca przy monitorze ekranowym

• jeżeli rzeczywiście występuje (np. sporządzanie dokumentacji, opinii, diagnoz),
• z określeniem przybliżonego czasu pracy, np. do 4 godzin dziennie.

5. Czynniki biologiczne

• stały kontakt z dziećmi,
• zwiększone ryzyko zakażeń typowe dla placówek oświatowych.

6. Wymuszona lub zmienna pozycja ciała

• praca siedząca,
• praca w pochyleniu,
• wykonywanie czynności na poziomie dziecka.

Skierowanie nie może być dokumentem ogólnym. Lekarz medycyny pracy wydaje orzeczenie o zdolności do pracy na podstawie informacji przekazanych przez pracodawcę. Jeżeli opis warunków pracy będzie niepełny lub nieprecyzyjny, może to wpłynąć na prawidłowość oceny.

Warto pamiętać, że obowiązek wskazania czynników występujących na stanowisku pracy wynika wprost z § 4 rozporządzenia. Nie jest to element fakultatywny.